پرواز

مو که افسرده حالم چون ننالم؟                      شکسته پر و بالم چون ننالم؟
همه گویند فلونی نالــه کم کن                        تو آیی در خـیـالـم چون ننالم؟

                    

سلام به همه ی دوستان با محبتم که با وجود مدت ها به روز نشدنم هنوز به من سر می زنن و با نظراشون خوشحالم می کنن

بهانه ی به روز شدنم چهلم استاد بزرگ موسیقی ایران استاد مشکاتیان بود مردی که از سنتور ساز دیگه ای ساخت شاید اگر زحمات بی پایان استاد پایور نبود خیلی راحت تر می شد بش گفت پدر سنتور

مردی که بسیاری از موسیقی دانان و خوانندگان بزرگ امروز خودشون رو مدیون اون می دونن و با سبک جدیدی که در مضراب زنی و آموزش ساز سنتور ارائه داد و آهنگ های بسیار شیرینش اساسا سنتور رو یه چیز دیگه کرد

دو روز قبل از مرگ استاد تهران بودم و داشتم کارام رو می کردم که یه سر به استاد بزنم و ایشون رو از نزدیک ببینم اما تو سفر پام پیچ خورده بود و چون یه کم برام سخت بود گفتم انشاالله سفر بعدی و وقتی رسیدم شیراز خبر فوت استاد رو از اخبار ایران شنیدم اما انقدر این خبر کوتاه بود که قبل از جاری شدن اشکم تموم شد! نمی خوام زبون به گلایه باز کنم چون دیگه حال و حوصلش رو ندارم اما در گذشت استاد دریچه ی جدیدی رو توی موسیقی سنتی که یواش یواش داشتن برخورد جدیدی رو باهاش آغاز می کردن باز کرد


اما قفط کاشکی مسئولین محترم... ای بابا ولش کن ما هنوز برا حافظ یاد نگرفتیم بزرگ داشت بگیریم

آپ این سری رو اینجوری تموم می کنم که یکم سوزناک تر بشه

 

روز وصـــــل دوســـــت داران یــاد بــاد
                                           یـــاد بــــاد آن روز گــــــــاران یــاد بــاد
کامم از تلخی می چون زهــر گشت
                                           بـانگ نوش شــاد خــــواران یــاد بــاد
گــر چــه یـاران فــــارغــنــد از یـاد من
                                           از مـن ایــشــــان را هـزاران یــاد بــاد
مــبــتـلا گــــشــتـم در ایـن بند و بـلا
                                           کوشـــش آن حــق گــذاران یــاد بــاد
گر چه صد رود است در چشمم مدام
                                          زنـــده رود بــــــاغ کــــــــاران یــاد بــاد
              راز حــافــظ بــعــد از ایـن نا گفته ماند 
              ای دریـــــــغــــــــا راز داران یـــــاد بــاد

بارون

درود

درود به همه ی دوستان عزیز سال گرد پیروزی انقلاب و آغاز دهه ی فجر روبه همه ی دوستان عزیز تبریک می گم

امروز

چیز زیادی برا گفتن ندام جز ابراز شرمندگی به خاطر نبودنم و اینکه می خوام یه شعر توی فضای کودکیم (نه فضای کودکانه!) بزارم

امیدوارم بپسندید

پشت نگاه پنجره باز داره بارون می باره
رو تن خیس گلدونا غنچه ی شبنم می کاره

باز ابرای سرد و سیا گردن کوهُ  بلعیدن
با دستای مخملیشون به گلدونا هدیه می دن

بازم زمین دو چشمشو تو رود خونه تر می کنه
بعد سه چار ماهی داره خستگیشو در می کنه

خورشید ناقلا داره به عشقتون دس می زنه
برای دیدار شما ابرا رو هی پس میزنه

از رو زمین شاپرکا پر میزنن به آسمون
بچه ها با چتر سفید ازخونشون میان بیرون

برگشتم

سلام به تنها بهانه های من

البته اولش خواستم بنویسم سلام به تنها بهانه های من برای به روز شدن اما
خوب بگذریم

کلا بی خیال به روز کردن شده بودم می خواستم سرد و ساکت برم و اسپریس رو رها کنم تا واسه خودش خاک بخوره و از اینی که هست خاکی تر بشه!
می خواستم به خاطره ها بپیوندم
رک و رو راست بگم مدتی بود که خیلی داغون شده بودم مشغله های سنگین شغلیم از یه ور این رکود مسخره از یه ور و امتحان های دانشگاه هم به صورت قوز بالای قوز
و از همه بدتر تنهایی عجیبی که درست وسط این جمعیت عظیمی که دورم رو گرفتن تو صورتم چنگ میندازه
شاید یادم نیاد آخرین شعری که گفتم چه طور آغاز شد فقط می تونم این شعر حافظ رو زمزمه کنم:
درد بی عشقی ز جانم برده طاقت ور نه من
داشتم آرام تا آرام جانی داشتم
بلبل طبعم کنون باشد ز تنهایی خموش
نغمه ها بودی مرا تا هم زبانی داشتم

تو این اوضاع نا بسامان یه هو دلم کشید بیام تو اینترنت ببینم چه خبره
خاک های روی دکمه ی پاور رو کنار زدم تا تونستم فشارش بدم و به محض اتصال و بالا اومدن صفحه با نظرای رنگارنگ دوستای عزیزم رو به رو شدم
شاید روزی که خودتون هم این نظرای زیبا رو برام گذاشتید فکر نمی کردید روزی چشمای من رو لبریز ازاشک شوق کنه!
شاید با یه دکمه ی ثبت ساده دریچه رو بستید اما من به این راحتی نتونستم از این همه دوستی زیبا هرچند مجازی بگذرم...

 

سرتون رو درد نیارم کارم تکراریه دومین پستم توی وبلاگ
مال جوونیامه ولی هنوز انقدر دوستش دارم که همه جا می خونمش

عاقبت در میان ثانیه ها، دختر ناز قاصدک ها مرد
                                در تپش های رو به موت غروب، سرخی بی کران دریا مرد
فکر می کرد می شود خوابید، به همین قصد چشم ها را بست
                                  یک نفس بود خواب یک خورشید، و سپس آفتاب زیبا مرد
خواست طوفان به پا کند دریا، موج ها را بلند تر می کرد
                                    تا در آن لحظه های طوفانی، در لگد های موج، دریا مرد
رفت بالای برج آزادی، خواب شب را شکست فریادی
                                        و سپس آن نگین مروارید، در دیاری غریب تنها مرد...

                                                     ********
موی خود را کمی مرتب کرد، پرده ی حجله را کنار کشید
                                    در همان لحظه دید معشوقش، با گل زرد رنگ مینا مرد
کفش را در مسیر آب انداخت، ضجه ی او سکوت را بلعید
                                             آخر قصه تلخ بود و سیاه، شاهزاده!.... 
                                                                                        سیندرلا...
                                                                                                    مرد

نیش

  درود

درود بر تمامی شما دوستان عزیزی که همواره با من و نوشته های من همراه هستید دوباره ۱۲ آذر فرصت جدیدی ایجاد کرد که باز هم با هم باشیم

مژده

در پست قبل هم اعلام کردم از این به بعد برای دوستانی که دوست دارن من رو به روز تر ببینن صفحه های داخلی درست کردم که اون ها را دو یا سه روز یک بار آپ می کنم آدرسشون هم توی لینک باکس زیر منو اصلی وبلاگ مشخصه
پس همین الان که این پست رو می خونید روی آذر دی کلیک کنید تا شاید مطالب جدید من رو هم بخونید

در صفحه ی آبان آذر خواهید دید:

۱ برد دل چسب یوونتوس مقابل رئال مادرید
۲ نظری در مورد مصاحبه ی گلشیفته روی فرش قرمز
۳ پاسخی به نقد یکی از دوستان(مهدی یوسفی) که روی شعرم گذاشت اما آدرس وبلاگش رو نداد
۴ من متولد شدم!!!
۵ تنها کار کوتاه زندگی من
برای مطالعه ی بیشتر در مورد این تیترها اینجا کیلیک کنید

معرفی وبلاگ

قسمت معرفی وبلاگ این هفته به سه زن تعلق داره که من خودم کاراشون رو خیلی دوست دارم و مدام به روز شدنشون رو پی گیری می کنم
۱۰ یکی از شاعران خوب اراکی به نام مهری مهر منش که بین تمامی شاعران از احترام بسیار خاص و ویژه ای بر خوردارند و خط زد آخر صفحه نوشت از اول!
۱۱ یکی از شاعران خوب شهر خودمون ندا هدایتی فرد هست که قبلا هم وبلاگش رو معرفی کردم هم کتابش رو و الان توی این بخش هم آوردمش شاعر دلش پر بود وبلاگ شاعری بسیار توانمند و با استعداده!
۱۲ زهرا رئیس سادات هم یکی دیگه از هم ولایتی های خوب ماست که اون هم آثار زیبا و آموزنده ای داره عطر توت میزبان قدم های شماست

شعر

نکته: در مورد این شعر نقد اندیشه کاملا آزاد بلکه واجبه!

انگار نیش مار خدا را نشانه رفت...!

آرام و نا امید به من تکیه کرده بود
می گفت می شود که خدا را... نه! کفر بود
شش ساعتی فقط و فقط گریه کرده بود

من مات مات یک چه بگویم کنار او
او نا امید و خسته تر از اشک و جیغ و درد
کل وجود شیشه ایش اضطراب و ترس
آرام و بی صدا! بدنش زرد بود و سرد

می گفت من دوباره به هق هق کشیده شد
می خواست «من» شود ولی از خواب می پرید
اندوه را به حد کمالش رسانده بود
وقتی به بی نهایت تکرار می رسید

آرام باش این همه آینده پیش روست
باید به جای این همه گریه دعا کنی
شاید تو مانده ای که نمیرد فرشته ای
شاید تو مانده ای که خدا را خدا کنی!

اما چقدر حنجره ام را به هم کشید
بغضی که درد را به ترحم کشانده بود
نگذاشت حرفی از دهنم در بیاید و
انگار رنگ چهره ی من را پرانده بود

خرگوش از مزار گلی دور تر شد و
در فکر شب نمودن روزش به خانه رفت
شاید بدون مادر و بابا شکست و ریخت
شاید که نیش مار خدا را نشانه رفت!!!

 

و در آخر این که با آرزوی نیم لحظه ای لبخند که بر لب شما بنشونیم بریدگی رو به روز می کنیم
اول راهیم ما رو از نظرات خوبتون محروم نکنید

رهآورد

سلام:

سلام به همه ی دوستان عزیز
چقدر زود یک سال از قیصر گذست و ما هنوز زنده ایم و به قول دوستی سطل آشغال پر می شود

خبر:
۱ یک ستون جدید این کنار اضافه شده که لینک وبلاگ هایی که توی هر پست معرفی شده، آورده میشه امیدوارم که استفاده کنید
۲ ورود واقعی پاییز رو به همه ی عاشقانش تبریک می گم و امیدوارم بهاری ترین پاییز رو داشته باشیم
۳ چون پستی نخواهم داشت روز اول آذر سالروز ولادت با سعادت شخص بنده رو به هنر و ادبیات این مملکت تبریک می گم!!!!!!!!!!

مژده مژده:

مژده به دوستانی که دوست داشتن من رو به روز تر ببینن!
از این به بعد از طریق صفحات دیگر وبلاگ شدیدا به روز می شم البته این یکی رو دیگه فکر نمی کنم وبلاگ دوستان نشون بده و فقط از طریق خبر نامه خبر می دم هر کی دوست داره مطالبم رو به روز تر بخونه از طریق منو مربوطه که زیر خبر نامه و منوی اصلی اومده به مطالب به روز تر هر ماه سر بزنه

پیشنهاد من به غیر اهل نقد ها!!!

وقتی به خیلیا می گم چرا نظر ندادید استدلال می کنن که نمی دونم اهل نقد نیستم نقد بلد نیستم نقد دوست ندارم و... من فکر می کنم شیوه ی خیلی خوبی وجود داره:
۱ کار رو بخونید و سعی کنید ازش لذت ببرید
۲ در هر بیت سعی کنید علت اینکه لذت بردید یا نبردید رو کشف کنید
۳ علت رو در قالب های شناخته شده ی شعر شناسی نظیر سبک شناسی زبان شناسی زیبایی شناسی و... استاندارد سازی(؟) کنید!
من توی چند سالی که خیلی کتاب های نقد خوندم و جلسات نقد زیادی هم رفتم شخصا اینروش رو بهترین روش می دونم
اما توی همون مرحله ی اول هم اگه خواستید تمومش کنید کافیه اما لااقل اشاره کنید که کدوم مصرع بیت یا ترکیب رو بیشتر دوست داشتید

معرفی وبلاگ:

۷ وبلاگ طنز بریدگی با نویسندگی من اهمد رشید بیگی و نیمولی همچنان به روز میشه که یقینا دوستان علاقه مند به طنز می تونن از اون دیدن کنن
۸ محسن لیله کوهی از شاعران بسیار خوب و بزرگ ایرانه که اقدام به احداث وبلاگ کرده بود اما من تازه وبلاگشون رو دیدم مطمئنم از تماشای شعر های من پشیمون نمی شید
۹  گلشن قربانی از نقاش های خوب و کار درست استانمون هم اقدام به راه اندازی قاب بی تصویر  کرده
به خصوص کسایی که به اکسپرسیونیسم علاقه دارن حتما از این وبلاگ بازدید کنن

شعر:

شعر امروز قدری طولانیه و خودم نمی خواستم بذارمش اینجا اما روی ماه چند نفری رو که ازم خواستن رو زمین نذاشتم و این ماه گذاشتمش

با طمانینه خم شد و آرام
تکه سنگی بزرگ تر برداشت
رفت از تخته چوب ها بالا
روی دیوار پشت خانه گذاشت

کودکان سنگ بر شکم بستند
توی گرمای نحس آفریقا
روی اطلس تمام ثروتشان
می رود از مدار ها بالا

شوری اشک هایشان را هی
روی شن های نرم می ریزند
پیش از این که بزرگ تر بشوند
وسط شوره زار می میرند

درد این خاک را نمی فهمند
مردم روستای بالایی
چند سالیست خوابشان برده
روی شن های نرم دریایی

مرد یک تکه سنگ دیگر را
باز خم شد و از زمین برداشت
رفت بالای تخته چوب بزرگ
سنگ را جای سقف خانه گذاشت ....